تهران
کد خبر:54102
پ
وزیر خارجه اسبق افغانستان:

راهنمایی‌های نادرست خلیلزاد، نتیجه‌ای جز فاجعه برای افغانستان نداشته است

وزیر خارجه اسبق افغانستان طی نامه‌ای به کنگره آمریکا نوشت: افغانستان با گذشت سالیان جنگ و نفاق بیشتر از هر روز دیگر به صلح نیاز دارد، به صلح دائمی، صلح با عزت وصلح با ضمانت وزیر خارجه اسبق افغانستان طی نامه‌ای به کنگره آمریکا، از سیاست‌های «زلمای خلیلزاد» نماینده ویژه آمریکا در امور افغانستان انتقاد […]

وزیر خارجه اسبق افغانستان طی نامه‌ای به کنگره آمریکا نوشت: افغانستان با گذشت سالیان جنگ و نفاق بیشتر از هر روز دیگر به صلح نیاز دارد، به صلح دائمی، صلح با عزت وصلح با ضمانت

وزیر خارجه اسبق افغانستان طی نامه‌ای به کنگره آمریکا، از سیاست‌های «زلمای خلیلزاد» نماینده ویژه آمریکا در امور افغانستان انتقاد کرده و آن را عامل رقم خوردن فاجعه برای این کشور دانست.

وی در این نامه نوشت:

سلام ودرود به کسانی که در کنگره آمریکا نشسته و در سرنوشت کشور ما نقش دارند.

آقایان محترم:

۴۰ سال است که افغانستان زادگاهم در آتش جنگ می‌سوزد وتا امروز عوامل اینهمه بد بختی ریشه‌یابی درست نشده و در نقش چهره‌های مخرب تجدید نظر  یا توجه نیز نشده است.

من امروز منحیث یک شهروند کشورم می‌خواهم پیامم را به گوش مسئولان آمریکایی در کنگره و جهان برسانم.

افغانستان چندین دهه است که در اتش نفاق و جنگ به سر می‌برد و با گذشت از  این فاجعه بعد از یازده سپتامبر و شکل‌گیری حکومت جدید با حمایت جهانی فرصت طلایی برای افغان‌ها بود  و به تاسف نقش «زلمای خلیلزاد» به عنوان سفیر و نماینده خاص در این همه مدت به خاطر منافع شخصی‌اش، ترجمانی غلط و تصویر نادرست  ارایه نموده به آمریکا و آمریکایی‌ها، به افغانستان و افغان‌ها جفا کرده است پرده از آن برداشته به شما بزرگان امریکا اذعان می‌دارم.

خلیلزاد نه دلش به آمریکا سوخت ونه به افغانستان سوخت فقط برا ی هدف شخص خودش ساخت که نه خدمتی به آمریکا کرد و نه به افغانستان.

راهنمایی اشتباه خلیلزاد به رئیس‌جمهور «رونالد ویلسن ریگان» و از آن به بعد به همه بزرگان آمریکایی جز فاجعه هیچ ثمری برای آمریکا  و افغانستان نداشته و نخواهد داشت .

مخاطبم مسئولان در کنگره آمریکا است.

دوستان عزیز :

ملت ستمدیده کشورم امروز را نیز فراموش نخواهد کرد که دوباره این کشور با تلاش ناکام و بی‌نتیجه خلیلزاد یک بار دیگر به دامن تروریست‌های طالب سقوط می‌کند.

آقایان، آیا شما می‌دانید که امروز در باتلاق  نفرت و شکست در افغانستان غرق شده‌اید و هزاران آمریکایی را کشته و باعث معلولیت هزاران نفر شده ومیلیاردها دلار را به باد داده‌اید، دلیل این‌همه شرم و رسوایی شما در کجا است؟

از این آگاه هستید که خلیلزاد برای افغانستان، عراق و باقی مناطق که حوزه کاری و مسئولیت آن بوده و در نتیجه  ترجمانی غلطش  برای شما قاضیان جهان چه عزت و اعتماد باقی مانده است؟

من نمی‌خواهم روی ضررهای اقتصادی به آمریکا بحث بکنم چراکه منافع تعدادی کثیری با خلیلزاد یکجا زیر سوال می‌رود و شاید خسارات اقتصادی و اینهمه کشته و زخمی برای بعضی مقام‌های آمریکایی ارزشی هم نداشته باشد اما یک قطره خون هر هموطنم که در اثر ترجمانی غلط و سیاست مغرضانه خلیلزاد ریخته است برای من به قیمت جانم ارزش دارد  واین خون‌ریزی سال‌ها ادامه خواهد داشت.

آقایان وخانم‌ها در کنگره آمریکا :

اگر افغانستان یک کشور اشغال شده است و برای اداره و ادامه حیات آن آب ونانش می‌دهید بهتر آن بود برای یک اداره سالم و بی‌طرف یک ژنرال آمریکایی را به کشورم می‌فرستادید و حداقل به منافع آمریکا فکر می‌کرد نه به هدف خاص خودش !

شاید شما بگوید که چرا بزرگان کشورت در قبال عملکرد خلیلزاد خاموش وبی‌صدا هستند و یا با او همکاری می‌کنند؟

من احتراماً می‌گویم مشکل بزرگان کشورم را درک می‌کنم وعلت خاموشی یا سکوت معنی‌دار آنها را در مقابل خلیلزاد می‌دانم وفقط از خانم نیلوفر ابراهیمی نماینده ملت در پارلمان کشور تقدیر می‌کنم که بلاخره کمر همت بسته صدایش را به خاطر نجات از جفای خلیلزاد بلند کرد و بیشتر از این نمی‌خواهم در این نامه تذکر بدهم و فقط می‌خواهم در قبال خودم بحث کنم که چرا به کنگره آمریکا این نامه سر گشاده را می‌نویسم.

من یک افسر باز نشسته کشورم هستم وچهل سال عمرم و بهار جوانی‌ام در آن آتشی که خلیلزاد افروخته است سپری می‌کنم و بیشترین خسارت جنگ را من و خانواده‌ام متحمل شده‌ایم.  پدرم با سه برادرم، خواهرم و صد‌ها نفر از نزدیکان هموطنم در این جنگ‌های خانمانسوز علیه قشون سرخ شوروی سابق و ترویسم طالب شهید شده‌اند خانه وکاشانه‌ام ویران شده است وتا امروز برای ازادی کشورم مبارزه می‌کنم.

هدف مبارزه من به دست آوردن قدرت، شهرت و ثروت نیست و هیچکدام اینها را نیز ندارم و با اعتماد کامل می‌نویسم که من در هیچ یکی از بانک‌های خارجی به نام خودم، همسرم، فرزندانم، سرمایه دزدی شده ذخیره ندارم  پاسپورت خارجی  و خانه و قصری هم در خارج ندارم تا برای حفاظت از آن امیدی یا هراسی از خلیلزاد داشته باشم .

من سرباز کشورم و مسئول یک حزب سیاسی بنام آزادی هستم. معاش‌خور هیچ یکی از استخبارات خارجی نیستم  تا طبق مقررات وظیفه‌ای خاموش بمانم بلکه حقایق تلخ و درد‌آور کشورم با فریاد هزاران هموطنم  من را ناگزیر می‌کند تا فریادش را به گوش‌های شنوا در آمریکا وجهان برسانم تا این‌که در این سیاست ناکام خلیلزاد تجدید نظر کرده و برای حفظ دستاورد ۲۰ ساله و نجات جان انسان‌های بی‌دفاع و دموکراسی که شما خود را علم بردار آن می‌دانید، اقدام کرده و این مسیر ناکام را تغیر بدهید تا درد  ملت رنجدیده را درمان کند. حالا وقت آن رسیده است  که در قبال ۴۰ سال ترجمانی غلط وگمراه کننده تحقیق کرده و مسئولان را به محاکمه بکشانند و برای ملت افغانستان که ۴۰ سال از سیاست مغرضانه و غلط خلیلزاد متضرر شده‌اند، غرامت بپردازند .

آقایان آمریکایی :

افغانستان با گذشت سالیان جنگ و نفاق بیشتر از هر روز دیگر به صلح نیاز دارد، به صلح دائمی، صلح با عزت وصلح با ضمانت.

ژنرال عبدالملک وزیر خارجه اسبق دولت اسلامی افغانستان

منبع: ایلنا

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلید مقابل را فعال کنید